VII Niedziela po Wielkanocy. Ojców I Soboru Powszechnego (24 V 2015)
J 17, 1-13
Dobra Nowina objawia się dziś poprzez słowa Chrystusa w boskiej wspólnocie Ojca i Syna, która z kolei staje się fundamentem zbawczej jedności między Synem i rodzajem ludzkim. Granice tej świętej jedności wyznaczył sam Zbawiciel, pozostawiając swoim wiernym apostołom i ich wiernym następcom Boskie Misteria, przebóstwiające ludzkie tu i teraz, stanowiące źródło doczesnego pocieszenia w Bogu i przedsmak mesjańskiej uczty u końca wszystkich czasów. W tym sensie jedność z objawiającym Ojca Synem Bożym oznacza dla nas jedność z wszystkimi pokoleniami świętych, którzy wyprzedzili nas na drodze do jedności z naszym Zbawcą i Panem, Jezusem Chrystusem. Ta sakramentalna Komunia gwarantowana jest poprzez żywą sukcesję wiary w Chrystusa, która – w formie symfonii, czyli współbrzmienia – łączy z Nim wszystkich wierzących wszystkich czasów. Prawosławni są w ten sposób uczestnikami jednej Tradycji apostolskiej, pisanej i niepisanej, w której zechciał objawić się sam Bóg.
Niezbywalną Jej częścią jest wyznanie wiary 318 bogonośnych Ojców Kościoła zebranych w Nicei bityńskiej w 325 roku na Soborze Powszechnym. W świętym uniżeniu wobec Objawienia Bożego wystąpili wówczas Ojcowie przeciw herezji Ariusza z Aleksandrii, który odrzucił boską współistotność Ojca i Syna, twierdząc że Syn – Boży Logos jest jedynie stworzeniem. Jednym z ważniejszych postanowień Świętego Soboru jest także kanon ustanawiający wspólny kalendarz obchodów Paschy – przyjętą wtedy dyscyplinę prawosławny Wschód zachowuje do dziś. Niestety, wierność najstarszym chrześcijańskim kryteriom wyznawania wiary często stawia prawosławie przed zarzutem o anachronizm. Stoi za tym coraz intensywniej urzeczywistniająca się tendencja do zastępowania hermeneutyki ciągłości w sferze wyznawania wiary – hermeneutyką zerwania i pędem nieustannych zmian. Kto tymczasem nie liczy się ze świadectwem błogosławionych Apostołów i Ojców, ten odrzuca samego Chrystusa, którego Oni przed nami wyznawali całym swoim świętym życiem i świętą śmiercią.
Święci Ojcowie, módlcie się do Boga za nami!